Door Jac Scholtes namens Dagblad de Limburger en Limburgs Dagblad.
Sittard - Het NK-meerkamp in Sittard speelde zich dit pinksterweekend een beetje af in de marge. De absolute toppers focussen op kwalificatie voor Peking en lieten, vanwege de doorgaans onstabiele weersomstandigheden en de beperkte concurrentie, op voorhand het evenement links liggen. Dus was het NK voor veel atleten een soort van opstapje naar het grote werk; zoals voor Cas Willems uit Beek.
In kwalificatieparadijzen als het Italiaanse Deszenzano en Götzis in Oostenrijk maken de toppers jacht op een Olympisch ticket. Veel illusies over de publieke belangstelling heeft het organiserende Unitas zich dan ook niet gemaakt voor het NK Meerkamp.Van de nationale toppers is alleen Jolanda Keijzer present en zij haakt net als veel anderen geblesseerd af. En zo manifesteert zich de titelstrijd in een décor van een felblauwe hemel en een strakke noordoostenwind tot het ideale podium voor coming men en nieuwkomers.
Cas Willems uit Beek is zo’n debutant. Prille twintig lentes en een boom van een vent, mix van kracht en souplesse. Het is zijn eerste nationale kampioenschap meerkamp bij de senioren en Willems is vastberaden zijn naam te vestigen. Als Frans Boumans van Achilles Top met een verrekte spier uitvalt is Cas zelfs de enige Limburger die overblijft in het hele deelnemersveld.
Een beetje nerveus drentelt hij op de eerste wedstrijddag in de rondte bij de aanloopstrook van het verspringen, gadegeslagen door zijn vader die aanvankelijk nog in de luwte van de tribune staat.. Hij moet nog wennen aan het feit dat tienkampers balanceren tussen pieken en pijntjes.
Aan het fanatisme van de MBO-student kan het in ieder geval niet liggen. Volgens pa Willems komt de jonge tienkamper moeiteloos aan vijftien trainingsuren per week: ,,Cas is heel gedreven. Hij traint hard en verzorgt zichzelf prima. Ik hoef me nergens mee te bemoeien. Om uitgaan geeft hij niks. Ik heb ‘m nog nooit hoeven waarschuwen dat het tijd is om naar bed te gaan. Meestal is hij al naar boven als ik naar de klok kijk.”
Willems junior blinkt vooral uit in de
werpnummers. De discus is zijn beste discipline, maar ook in het hoogspringen
maakt de allrounder inmiddels progressie. De tweemetergrens heeft hij onlangs
geslecht.
Toch gaat het vandaag niet helemaal volgens plan. De jonge Caesar-atleet blijft steken op 6.49 meter. Met gebogen hoofd trekt hij zijn blauwzwarte trainingspak aan. Geen persoonlijk record en een veertiende plek. Dat is niet het beoogde resultaat bij het verspringen. Gelukkig is er weinig tijd om te treuren. Aan de andere kant van de baan gaat het kogelstoten even later van start en prompt bezorgt Cas zichzelf weer een oppepper met een persoonlijk decathlonrecord. De weg naar de top is voor een tienkamper een structurele afwisseling van euforie en desillusie. Alles hangt af van de hypergevoelige combinatie van talent, discipline, ervaring en geluk. Bij Cas Willems is die mix bij zijn NK-debuut heel aardig in balans. Hij finisht verdienstelijk als achtste.